© FruitLent

EXCLUSIEVE VRUCHTENTUIN OP DE RAND VAN DE STAD

   >> HOME      >> FRUITGEWASSEN
   
       
  SIBERISCHE MINI-KIWI's   © FruitLent
 

 

 

   
 

Naamgeving en herkomst

Het gaat hier om een familielid van de gewone kiwi en de kiwibes met de wetenschappelijke naam Actinidia kolomikta.

De plant werd voor het eerst in 1856 beschreven door Carl Maximowicz, van exemplaren die hij verzamelde in de noordelijke vallei van de Amur-rivier in Mantsjoerije. De plant werd daar door de locale bewoners "Kolomikta" of "Kotomikta" genoemd.

De Siberische mini-kiwi groeit als een klimplant in de gemengde bossen van het uiterste oosten van Rusland, het noordoosten van China, Korea en Japan. Van alle Actinidia-soorten is deze het meest winterhard, tijdens de winterrust tot wel -40 ºC !

Helaas heeft de soort Actinidia kolomikta nog steeds geen éénduidige Nederlandse naam gekregen. Door sommigen wordt de Actinidia kolomikta gemakshalve ook geschaard onder de noemer kiwibes.

Door het ontbreken van een éénduidige naam, zijn voor de soort Actinidia kolomikta in de loop der jaren diverse namen gebruikt, zoals: Arctic Beauty-kiwi, hardy kiwi, super hardy kiwi, grape kiwi, kattenkiwi, sommerkiwi (zomerkiwi), Amur-kiwi, Flamingo-kiwi, Little kishmish, Siberische kiwi, Siberische kruisbes, Mantsjoerijnse kruisbes of dus ook wel kiwibes. Qua naamgeving is het derhalve niet erg overzichtelijk. Zo lang er geen goede éénduidige Nederlandse naam voor de soort Actinidia kolomikta in gebruik is, gebruiken we hier de benaming "Siberische mini-kiwi".

De Siberische mini-kiwi is genetisch diploïd: 2n = 2x = 58.

 

   
       
 

Kenmerken en teelt

Net als de gewone kiwi en de kiwibes groeit de Siberische mini-kiwi als een slingerende klimplant. De groeikracht is echter duidelijk minder groot dan van de meeste andere Actinidia-soorten. Hierdoor hebben de planten van de Siberische mini-kiwi minder plaats nodig en is de snoeibehoefte ook minder groot. Een onderlinge plantafstand van ongeveer één meter is voldoende.

Zoals hierboven al is aangegeven, zijn de planten tijdens de winterrust zeer winterhard. Ondanks deze grote winterhardheid, lopen ze in het voorjaar aanzienlijk vroeger uit dan van de gewone kiwi en de kiwibes. De uitlopende scheutjes kunnen daardoor gemakkelijk beschadigd raken door late voorjaarsvorst. Indien de uitlopende scheutjes door nachtvorst bevriezen zullen tevens de bloemen verloren gaan, aangezien de bloemen zich aan deze uitlopende scheutjes ontwikkelen. Indien het mocht gebeuren dat de uitlopende scheutjes bevriezen, dan heeft dit voor de plant zelf geen blijvende consequenties. De plant zal daarna namelijk weer uitlopen op slapende ogen. Aangezien slapende ogen normaliter geen bloemknoppen hebben, worden er aan de nieuwe scheutjes uit de slapende ogen dus geen vruchtjes gevormd.

De plant heeft een aantrekkingskracht op katten die de planten kunnen beschadigen door het krabben aan bladeren, takken en wortels. Daardoor kan het noodzakelijk zijn om de planten aan de voet te beschermen tegen katten. De bijnaam "kattenkiwi" heeft natuurlijk alles te maken met deze eigenschap.

De planten hebben grofgetande hartvormige bladeren van 7,5 tot 16 cm lang. Sommige bladeren hebben witte bladpunten die later naar rozerood verkleuren. Hierdoor hebben de planten een hoge sierwaarde en worden ze soms als klimplant in siertuinen toegepast. De mate van witte / rozerode bladverkleuring kan echter variëren al naar gelang het ras. Selecties die speciaal voor de sier zijn bedoeld worden in de handel aangeboden onder diverse benamingen, zoals 'Arctic Beauty'. Het gaat daarbij om mannelijke vormen die dus geen vruchten dragen, doch die vanwege de sierwaarde wel veel witte en rozerode bladverkleuring vertonen. Omdat de planten in de handel dus over het algemeen mannelijk zijn, verklaart dit waarom gecultiveerde planten zelden vruchten dragen.

Het verkleuringspatroon van de bladeren is zowel onderscheidend als onvoorspelbaar. De nieuwe bladeren verschijnen groen en blijven zo tot aan de bloeiperiode in mei. Vanaf de bloeiperiode beginnen de jongste bladeren van kleur te veranderen. De helft van het blad aangrenzend aan de bladsteel behoudt zijn groene kleur, terwijl de andere helft van het blad een metaalachtige lichtgroene verkleuring verkrijgt. Dit verkleurde gedeelte loopt uiteindelijk uit in een witte punt, met roze tot rozerode verkleuringen. Dit veroorzaakt het dramatische en sierlijke driekleuren-effect. Interessant detail is dat deze kleurveranderingen beperkt blijven tot de bovenkant van het blad; de onderkant behoudt een uniforme dofgroene kleur gedurende het gehele proces. De schakering van de bovenkant van het blad duurt enkele weken, totdat de chlorofyl-productie terugkeert naar normaal en de opzichtige kleuren langzamerhand gemaskeerd worden.

Het is niet zeker welke functie de opvallende bladverkleuring in de natuur heeft. Er zijn wetenschappers die speculeren dat de bladverkleuring dient om bestuivende insecten aan te trekken, aangezien de bloemen over het algemeen goed verborgen zitten onder het bladerdek. Het kan dus zijn dat de heldere bladkleuren van de Siberische mini-kiwi dezelfde functie hebben als de bekende rode schutbladeren van de poinsettia / kerstster (Euphorbia pulcherrima), die bestuivers aan moeten trekken voor de kleine onopvallende bloemen in hun midden.
Vanaf een afstand lijken de gekleurde bladeren van de Siberische mini-kiwi alsof de plant is bedekt met opzichtige bloemen. Als de plant inderdaad op deze manier overkomt op bestuivende insecten, dan zou de plant met de bladverkleuringen deze insecten vanaf een grotere afstand kunnen aantrekken dan de bloemen zelf ooit zouden hebben gekund. Dit alles is echter speculatie !

De mate van witte en rozerode bladverkleuring kan toenemen naarmate de planten ouder worden. Hierdoor kan het voor komen dat planten van sommige rassen aanvankelijk geen bladverkleuring vertonen, doch in latere jaren wel enige bladverkleuring gaan vertonen. Ook kan de mate van bladverkleuring van jaar tot jaar variëren.

Na het aanplanten beginnen de planten al snel te bloeien, soms al in het jaar van planten, of in het jaar erna. De planten bloeien in mei met één centimeter grote bloemen die wit tot licht citroengeel van kleur zijn. Vrouwelijke planten dragen daarna kleine groene vruchtjes met een gladde vruchthuid en een vruchtgewicht van slechts circa 2 tot 5 gram. Alhoewel de vruchtjes dus behoorlijk klein zijn, smaken deze buitengewoon goed door de zoete en met name zeer aromatische smaak.

Het vitamine-C gehalte van de vruchtjes is extreem hoog, want deze bevindt zich tussen de 750 en 2.000 mg per 100 gram (afhankelijk van het ras en van de omstandigheden). Het vitamine-C gehalte is daarmee nog aanmerkelijk veel hoger dan van de gewone kiwi en de kiwibes. De vruchtjes zijn dus als het ware natuurlijke vitamine-C pillen, want met de genoemde vitamine-C gehaltes en het genoemde vruchtgewicht betekent dit dat één vruchtje van de Siberische mini-kiwi maar liefst 15 tot 100 mg vitamine-C bevat. De Siberische mini-kiwi zou dus best in het rijtje met "superfoods" mogen worden geschaard !

De vruchtjes rijpen al in augustus / september en de rijpe vruchtjes vallen gemakkelijk van de plant. Bovendien rijpen de vruchtjes van de meeste selecties ongelijkmatig. Sommige hobbyisten spannen een net onder de planten om de rijpe vruchtjes op te vangen. Ook kan een laken onder de planten worden gelegd om de rijpe vruchtjes periodiek af te schudden. Ook kan de gehele struik eventueel in één keer worden geoogst zodra de eerste vruchtjes beginnen te vallen; de nog niet rijpe vruchtjes zullen dan na de oogst narijpen.

Door de vroege rijping van de vruchtjes kunnen de planten van de Siberische mini-kiwi ook worden geplant op half-schaduwrijke plaatsen. Ze kunnen zelfs groeien tegen muren die op het noorden of noordoosten zijn gericht. Aanplanten op half-schaduwrijke plaatsen is zelfs gewenst omdat de sierlijke witte en rozerode verkleuring van de bladeren dan langer in stand blijft.

Door de gladde vruchthuid kunnen de vruchtjes (net als bij de kiwibes) met schil worden gegeten. Vooraf schillen zou overigens ook niet meevallen met deze vruchtgrootte....
In Azië worden de vruchtjes ook wel gebruikt voor jam en gelei, ten behoeve van desserts, voor garnering, gedroogd of gezouten, of worden ze ook wel gebruikt voor de bereiding van wijn. In Japan zouden ook de bladeren op een verscheidenheid van manieren worden gebruikt, zoals: gekookt voor soep, bewaren in zout, of als ingrediënt in de keuken.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

blad van de Siberische mini-kiwi 'Dr. Szymanowski'

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

vruchtjes van de Siberische mini-kiwi 'Dr. Szymanowski'

       
 

Mannetjes en vrouwtjes

Siberische mini-kiwi's zijn (net als alle overige Actinidia-soorten) tweehuizig, hetgeen wil zeggen dat er mannelijke en vrouwelijke planten bestaan. Om vruchten te kunnen krijgen moet derhalve minimaal één mannelijke en één vrouwelijke plant worden aangeplant. Het onderscheid tussen mannelijke en vrouwelijke planten kan enkel tijdens de bloei worden gemaakt.

In beginsel zijn zowel bij de mannelijke als bij de vrouwelijke bloemen beide soorten geslachtsorganen aanwezig. Bij de bloemen van de mannelijke planten zijn de meeldraden goed ontwikkeld en is in het midden van de bloem een rudimentair vruchtbeginsel zichtbaar, echter zonder ontwikkelde stampers. Bij de bloemen van vrouwelijke planten zijn de stampers goed ontwikkeld en bevindt zich rondom het vruchtbeginsel een krans met steriele meeldraden die dus geen stuifmeel leveren. Zie de foto's hiernaast.

Er bestaan ook twee rassen ('Annikka' en 'Dr. Szymanowski') die tweeslachtig (éénhuizig) zouden zijn.

Net als bij de overige Actinidia-soorten kan voor de bestuiving één mannelijke plant op 6 tot 8 vrouwelijke planten worden gehanteerd, waarbij het uitgangspunt steeds is dat elke vrouwelijke plant op relatief korte afstand van een mannelijke bestuiverplant staat. Omdat de Siberische mini-kiwi echter geen commerciëel gewas is, zal het (in hobbytuinen) niet vaak voor komen dat dergelijke aantallen vrouwelijke planten bij één mannelijke plant worden geplant. De grote collectie van FruitLent is daarop een uitzondering.

Omdat de Siberische mini-kiwi vroeger bloeit dan de gewone kiwi en de kiwibes, zijn de mannelijke planten van de Siberische mini-kiwi niet geschikt voor de bestuiving van vrouwelijke kiwiplanten of vrouwelijke kiwibesplanten, of omgekeerd.

 

 

 

mannelijke bloemen van de Siberische mini-kiwi 'Vladda'

vrouwelijke bloemem van de Siberische mini-kiwi 'Ananasnaya'

 

 

   
 

Commerciële aspecten

De Siberische mini-kiwi werd kort na zijn ontdekking (in 1856) geïntroduceerd in Europa. Reeds vóór 1872 kwam de plant in ieder geval in Frankrijk voor en omstreeks 1877 bereikte de plant Engeland.
Via het Arnold Arboretum (Boston, Massachusetts) werd de plant in Noord-Amerika geïntroduceerd, nadat ze in 1880 planten hadden ontvangen van kwekerij Lavalle (Segrez, Frankrijk) en ze één jaar later nog planten ontvingen van Veitch and Sons Nursery (Chelsea, Engeland).

In Rusland werd in het begin van de 20-ste eeuw door de bekende Russische veredelaar Ivan V. Mitsjoerin (1855-1935) selectiewerk uitgevoerd in zijn onderzoekscentrum in Kozlov. Hij noemde dit gewas "de druiven van het noorden". Zijn werk leidde tot enkele Russische rassen die met name waren bedoeld voor inwoners in grote gebieden van Rusland met zeer lage wintertemperaturen, waardoor de inwoners van die gebieden toch in staat zouden zijn om eetbare vruchten in hun tuin te telen. In Oost-Europa vindt op dit moment nog steeds selectiewerk in dit gewas plaats.

In het westen is de plant sinds haar introductie voornamelijk bekend als sierplant vanwege de opvallende witte en roze bladverkleuring. Als fruitgewas zijn de mogelijke potenties weliswaar al langere tijd bekend, doch een echte commerciële betekenis hebben ze voor dit doel nog nooit gekregen, dit vanwege de navolgende beperkingen:
- verhoogde kans op nachtvorstschade (en dus misoogst) door het zeer vroeg uitlopen van de planten;
- de kleine vruchtjes;
- de veelal ongelijkmatige rijping van de vruchtjes;
- het feit dat rijpe vruchtjes van de plant vallen zodra ze zijn gerijpt.

Mogelijk dat door selectie nieuwe rassen kunnen worden ontwikkeld die op (één of meer van) deze kenmerken zijn verbeterd. Zo ver is het echter nog niet. De enige huidige (zeer beperkte) commerciële betekenis hebben de mannelijke planten die in de handel zijn om als sierplant in tuinen te worden toegepast.

Bovendien bestaan er enkele rassen van de kiwibes, waar Actinidia kolomikta bij ingekruist is.

 

 

 

       
 

Omschrijving collectie FruitLent

In FruitLent zijn de onderstaande rassen van de Siberische mini-kiwi aanwezig. Deze staan nog in potten en zullen in de toekomst op een definitieve plaats worden uitgeplant.

Vrouwelijke rassen:

Ananasnaya

Ook bekend als 'Ananasnaya Michurina' of 'Mitchourin's Pineapple'.

'Ananasnaya' is een vrouwelijk ras welke werd geselecteerd door de bekende Russische veredelaar Ivan V. Mitsjoerin (1855-1935); deze heeft in het begin van de 20-ste eeuw veel selectiewerk uitgevoerd dat leidde tot enkele rassen die met name waren bedoeld voor inwoners in grote gebieden van Rusland met zeer lage wintertemperaturen, waardoor de inwoners van die gebieden toch in staat zouden zijn om eetbare vruchten in hun tuin te telen. Het ras 'Ananasnaya' is één van zijn selecties en wordt daarom ook wel aangeduid als 'Ananasnaya Michurina'. Deze naam kan worden vertaald als "Mitchurin's ananas" en refereert aan de smaak van de vruchtjes. Mitchurin heeft geschreven dat het ras werd geselecteerd uit een groep derde-generatie Actinidia kolomikta zaailingen die in 1925 werden opgekweekt. De plant zou in 1931 voor het eerst vruchten hebben gedragen.
Er wordt hier en daar ook wel gesuggereerd dat het zou gaan om een soortkruising met Actinidia arguta, doch dit is geenszins zeker (zelfs onwaarschijnlijk). Bovendien worden er ook veel Actinidia arguta-planten onder de naam 'Ananasnaya' op de markt gebracht. Dit berust waarschijnlijk op een misverstand of verwisseling die ooit in het verleden heeft plaatsgevonden. De echte 'Ananasnaya' van Mitchurin is deze die in FruitLent aanwezig is en derhalve niet de foutief benaamde Actinidia arguta-planten die wereldwijd onder deze naam worden aangeboden. De foutief benaamde 'Ananasnaya' planten van Actinidia arguta worden door diverse auteurs tegenwoordig ook wel kortweg 'Anna's' genoemd, teneinde deze te onderscheiden van de echte 'Ananasnaya'.

De planten van 'Ananasnaya' zijn groeikrachtig en decoratief en bloeien met veelal alleenstaande bloemen (soms in trosjes van drie), die daarna middelgrote vruchtjes geven die vanaf begin augustus afrijpen en qua vorm kunnen variëren van rond tot ovaal en daarbij bovendien licht geribbeld kunnen zijn. Ze worden ongeveer 17 mm lang en 19 mm dik en wegen ongeveer 3,1 gram. Ze hebben een zeer fijne smaak die wat op ananas lijkt (vandaar de naamgeving). Het vruchtvlees is wat steviger in vergelijking tot de andere vrouwelijke rassen, zodat de vruchtjes iets beter bestand zijn tegen manipulatie.

In FruitLent is sinds het voorjaar van 2010 een plant van 'Ananasnaya' aanwezig. Deze staat nog in een pot en moet nog op een definitieve plek worden uitgeplant. Te zijner tijd kunt u hier meer foto's zien en zal de beschrijving verder worden uitgebreid.

vrouwelijke bloemem van de Siberische mini-kiwi 'Ananasnaya'   vrouwelijke bloem van de Siberische mini-kiwi 'Ananasnaya'        
Anykšta

Afkomstig uit Anykščiai (Litouwen).

Kleine vruchtjes met een gemiddeld vruchtgewicht van circa 2,0 gram.

In FruitLent is sinds het najaar van 2014 een plant van 'Anykšta' aanwezig. Deze staat nog in een pot en moet nog op een definitieve plek worden uitgeplant. Te zijner tijd zullen hier extra foto's worden toegevoegd en zal de beschrijving verder worden uitgebreid.

Aromatnaya

Dit ras is afkomstig uit Rusland.

Middelgrote vruchtjes met een zoete en sterk aromatische smaak. Rijpt middentijds. Gemiddeld vitamine C gehalte. De vruchtjes zouden een robijnrood blosje krijgen indien ze rechtstreeks aan de zon worden blootgesteld.

In FruitLent is sinds het najaar van 2014 een plant van 'Aromatnaya' aanwezig. Deze staat nog in een pot en moet nog op een definitieve plek worden uitgeplant. Te zijner tijd zullen hier extra foto's worden toegevoegd en zal de beschrijving verder worden uitgebreid.

Clara Zetkin

Wordt ook wel geschreven als ‘Klara Zetkin’.

Dit is een vrouwelijk ras welke in 1926 werd geselecteerd door de bekende Russische veredelaar Ivan V. Mitsjoerin (1855-1935); deze heeft in het begin van de 20-ste eeuw veel selectiewerk uitgevoerd dat leidde tot enkele rassen die met name waren bedoeld voor inwoners in grote gebieden van Rusland met zeer lage wintertemperaturen, waardoor de inwoners van die gebieden toch in staat zouden zijn om eetbare vruchten in hun tuin te telen. Er wordt wel beweerd dat het om een kruising met Actinidia arguta zou gaan, doch dit is niet zeker. Het ras is vernoemd naar de Duitse vrouwenrechtenactiviste Clara Zetkin (1857-1933).

De planten van 'Clara Zetkin' bloeien met alleenstaande bloemen, die daarna middelgrote vruchtjes geven (circa 3,8 gram), ongeveer 3 cm lang en 1,4 cm dik, cilindrisch van vorm, lichtgroene schil voorzien van witgroene strepen. Het vruchtvlees is bleekgroen, sappig, zeer zoet en aromatisch. Bij volledige rijpheid wordt het vruchtvlees transparant. De eerste vruchtjes zijn rijp rond eind juli tot midden augustus. Het vitamine C gehalte bedraagt ongeveer 700 mg per 100 g.
Volgens de oorspronkelijke beschrijvingen van dit ras, zouden de vruchtjes de goede eigenschap hebben niet zo vlug af te vallen zodra ze rijp zijn geworden; dit blijkt echter niet overeen te stemmen met de praktijk, want ook van 'Clara Zetkin' vallen de rijpe vruchtjes gemakkelijk van de plant.

Het ras 'Clara Zetkin' is sinds het voorjaar van 2012 in FruitLent aanwezig en was opgeplant in een grote pot, ter afwachting van het uitplanten op de definitieve plaats. Echter, in het voorjaar van 2014 is gebleken dat de plant het lange wachten in de pot niet heeft overleefd. Daardoor is 'Clara Zetkin' op dit moment (tijdelijk) niet meer aanwezig in de collectie van FruitLent.

Krupnoplodnaya

Dit is een vrouwelijk ras welke in 1914 werd geselecteerd door de bekende Russische veredelaar Ivan V. Mitsjoerin (1855-1935); deze heeft in het begin van de 20-ste eeuw veel selectiewerk uitgevoerd dat leidde tot enkele rassen die met name waren bedoeld voor inwoners in grote gebieden van Rusland met zeer lage wintertemperaturen, waardoor de inwoners van die gebieden toch in staat zouden zijn om eetbare vruchten in hun tuin te telen. Er wordt wel beweerd dat het om een kruising met Actinidia arguta zou gaan, doch dit is niet zeker.

Geeft relatief grote vruchtjes met een gemiddeld vruchtgewicht van 3,4 - 4,0 gram. De naam 'Krupnoplodnaya' betekent in het Russisch "grote vrucht" en samen met het nieuwe Tsjechische ras 'Vitakola' heeft dit ras van de Siberische mini-kiwi's de grootste vruchten. De plant is productief en de cilindervormige vruchten hebben de typische fijne kiwismaak. Rijpe vruchten bevatten 14% suiker en hebben een hoog gehalte aan vitamine C; tot meer dan 1.000 mg per 100 gram.

Het ras 'Krudnoplodnaya' is sinds de nazomer van 2013 in FruitLent aanwezig. Deze moet nog op een definitieve plaats worden uitgeplant. Te zijner tijd kunt u hier foto's zien en zal de beschrijving verder worden uitgebreid.

Landė

Wordt ook wel gespeld als 'Landë' of 'Landé'.

Dit vrouwelijke ras werd in Litouwen in de periode 1972-1996 samen met nog drie andere vrouwelijke rassen geselecteerd op de Lithuanian University of Agriculture. Geselecteerd binnen vrij bestoven zaailingen van de Russische rassen 'Clara Zetkin' en 'Ananasnaya'.

De planten geven ten opzichte van andere rassen veel generatieve scheuten en zijn daardoor vruchtbaarder. Hierdoor behoort 'Landė' tot de meest productieve rassen. De vruchtes zijn middelgroot (circa 2,4 - 3,5 gram) en hebben een hoog gehalte aan vitamine C; tot meer dan 1.000 mg per 100 gram. De vruchtjes hebben een ovaalronde afgeplatte kegelvormige vorm met een holle punt aan de bloemzijde. De schil kan enigszins geribbeld zijn en is verhoudingsgewijs stevig. De vruchtjes rijpen vrij vroeg en geconcentreerd.

Dit ras wordt in Litouwen gezien als één van de meer waardevolle rassen, vanwege de grotere vruchtbaarheid van de planten en het hoge gehalte aan vitamine C. Daarom wordt deze aanbevolen voor kruisingen bij de ontwikkeling van nieuwe rassen.

In FruitLent is sinds het voorjaar van 2014 een plant van 'Landė' aanwezig. Deze staat nog in een pot en moet nog op een definitieve plek worden uitgeplant. Te zijner tijd zullen hier extra foto's worden toegevoegd en zal de beschrijving verder worden uitgebreid.

Paukštės Šakarva

Ook bekend als 'Pautske'.

Dit vrouwelijke ras werd in Litouwen in de periode 1972-1996 samen met nog drie andere vrouwelijke rassen door V. Pautske geselecteerd op de Lithuanian University of Agriculture. Geselecteerd binnen vrij bestoven zaailingen van de Russische rassen 'Clara Zetkin' en 'Ananasnaya'.

De vruchtjes zijn middelgroot (gemiddeld vruchtgewicht circa 3,2 - 3,6 gram) en hebben een zeer hoog gehalte aan vitamine-C (tegen de 1.000 mg per 100 gram). De planten zijn behoorlijk vruchtbaar, doch halen niet de vruchtbaarheid van het andere Litouwse ras 'Landė'. De vruchtjes hebben een cilindrische licht afgeplatte vorm. De vruchtjes rijpen vrij vroeg en geconcentreerd.

In FruitLent is sinds het najaar van 2014 een plant van 'Paukštės Šakarva' aanwezig. Deze stond in een pot om nog te worden uitgeplant op een definitieve plek. In de loop van 2015 is de plant echter dood gegaan, waardoor dit ras nu niet meer in FruitLent aanwezig is.

Perloskaya

Dit is een ras waarvan de herkomst ons niet bekend is. Gelet op de naamgeving zal deze echter ongetwijfeld uit Rusland komen.

'Perloskaya' is een productief ras met vruchtjes die enigszins druppelvormig zijn, dus aan de steelzijde wat smaller dan aan de bloemzijde. De vruchtjes zijn overlangs licht gegroefd en kunnen een kleine rode blos hebben indien ze rechtstreeks aan de zon zijn blootgesteld.

In FruitLent is sinds het voorjaar van 2015 een plant van 'Perloskaya' aanwezig. Deze staat nog in een pot en moet nog op een definitieve plek worden uitgeplant. Te zijner tijd zullen hier extra foto's worden toegevoegd en zal de beschrijving verder worden uitgebreid.

Sientyabrskaja

De naam wordt ook wel geschreven als 'Sentiabraskaja', 'Sentayabraskaya', 'Sentiabrskaya' of 'Sentyabraskaya'. Ook wel bekend onder 'September Sun' of kortweg 'September'.

Een vrouwelijk ras dat in Oekraïne zou zijn geselecteerd door het team van veredelaar I.M. Shaitan van de Nationale Botanische Republikeinse Tuin van de Akademie van Wetenschappen in Kiev. Van dit ras wordt soms aangegeven dat het zou gaan om een selectie van de soort Actinidia arguta. Aangezien de planten echter witte en roze bladverkleuring kunnen vertonen, is dit waarschijnlijk niet juist en gaat het derhalve om een zuivere Actinidia kolomikta.

Geeft ovale middelgrote vruchtjes (circa 2,3 - 3,3 gram) met een donkergroene schil met lichtgroene strepen. Ze rijpen iets later dan de meeste andere vrouwelijke rassen; de naam 'September Sun' zal alles te maken hebben met deze eigenschap, al rijpen de vruchtjes in Nederland niet in september (maar vroeger in het seizoen). Het zachte vruchtvlees is zeer zoet en aromatisch en heeft een middelhoog tot hoog gehalte aan vitamine C (circa 840 mg per 100 gram).

In FruitLent is sinds het voorjaar van 2012 een plant van 'Sientyabrskaja' aanwezig. Deze staat nog in een pot en moet nog op een definitieve plek worden uitgeplant. Te zijner tijd zullen hier extra foto's worden toegevoegd en zal de beschrijving verder worden uitgebreid.

bloemen van de Siberische mini-kiwi 'Sientyabrskaja'   vruchtjes van de Siberische mini-kiwi 'Sientyabrskaja'        
Tomoko

Deze vrouwelijke selectie is door Crûg Farm Plants in Caernarfon (Verenigd Koninkrijk) geïmporteerd uit Odaesan in Zuid-Korea en is door hen genoemd naar een bevriende Japanner.

De planten van 'Tomoko' vertonen witte / roze bladverkleuring en dragen vruchtjes met een wat konische vorm.

Het ras 'Tomoko' is sinds de nazomer van 2012 in FruitLent aanwezig en was opgeplant in een grote pot, ter afwachting van het uitplanten op de definitieve plaats. Echter, in het voorjaar van 2014 is gebleken dat de plant het lange wachten in de pot niet heeft overleefd. Daardoor is 'Tomoko' op dit moment (tijdelijk) niet meer aanwezig in de collectie van FruitLent.

VIR-1

Afkomstig van het Pavlovsk Experimental Station in Rusland.

De planten geven ten opzichte van andere rassen veel generatieve scheuten en zijn daardoor vruchtbaarder. Hierdoor behoort 'VIR-1' tot de productievere rassen. De planten hebben daarnaast een hoge decoratieve waarde.

Kleine tot middelgrote vruchtjes met een gemiddeld vruchtgewicht van circa 2,0 - 2,5 gram. Zeer hoog gehalte aan vitamine C (gemiddeld 1.145 mg per 100 gram). Rijpt middentijds.

In FruitLent is sinds het najaar van 2014 een plant van 'VIR-1' aanwezig. Deze staat nog in een pot en moet nog op een definitieve plek worden uitgeplant. Te zijner tijd zullen hier extra foto's worden toegevoegd en zal de beschrijving verder worden uitgebreid.

VIR-2

Afkomstig van het Pavlovsk Experimental Station in Rusland.

De planten van 'VIR-2' hebben een gemiddelde decoratieve waarde en zijn productief.

Kleine tot middelgrote vruchtjes met een gemiddeld vruchtgewicht van circa 2,0 - 2,5 gram. Het gehalte aan vitamine C is met gemiddeld 720 mg per 100 gram voor een Siberische mini-kiwi relatief laag (doch vergeleken met andere fruitgewassen nog steeds extreem hoog). Geurige vruchtjes die vrij laat rijpen.

In FruitLent is sinds het najaar van 2014 een plant van 'VIR-2' aanwezig. Deze staat nog in een pot en moet nog op een definitieve plek worden uitgeplant. Te zijner tijd zullen hier extra foto's worden toegevoegd en zal de beschrijving verder worden uitgebreid.

Vitakola

'Vitakola' is een vrouwelijk ras welke werd geselecteerd door Jan Kola (Jesenik, Tsjechische Republiek). Hij selecteerde dit ras uit zaailingen welke hij verkreeg uit zaden van onbenaamde selecties van de soorten Actinidia arguta en Actinidia kolomikta die hij in 1975 ontving van de botanische tuin van Moskou en een aantal andere instituten. Deze zaailingen werden in zijn tuin in Ostrava - Poruba (Tsjechoslowakije) opgekweekt en begonnen vruchten te dragen in de 80-er jaren. Eén zaailing van Actinidia kolomikta met de aanvankelijke aanduiding "zaailing nr. 17" of "Kolas # 17" viel in positieve zin op en werd omstreeks 2007 geïntroduceerd onder de naam 'Vitakola'.

Dit ras wijkt in enkele opzichten af van de Russische vrouwelijke rassen. Ten eerste zijn de vruchten van ‘Vitakola’ veel langwerpiger van vorm en ook groter van formaat dan van de meeste andere vrouwelijke rassen. Ten tweede komen de bloemen van ‘Vitakola’ in trosjes van twee tot drie (in plaats van veelal alleenstaande bloemen). Door deze combinatie geeft ‘Vitakola’ dus veel meer vruchten en zijn deze bovendien gemiddeld groter, waardoor de planten per saldo productiever zouden moeten zijn dan van veel andere vrouwelijke rassen.

Samen met het oude Russische ras 'Krupnoplodnaya' geeft 'Vitakola' van de Siberische mini-kiwi's de grootste vruchten. De vruchten van ‘Vitakola’ zijn groen tot groengeel van kleur, zeer langwerpig van vorm (lengte circa 4 à 4,5 cm), ovaal, langwerpig, soms licht afgeplat. Ze hebben een vruchtgewicht van circa 4,7 gram (tot maximaal 10 gram). Uit metingen in het Bio lab Ostrava - Martinov is gebleken dat het gehalte aan vitamine C zeer hoog is: maar liefst 1.520 mg per 100 gram !

De vruchten hebben ten opzichte van de Russische vrouwelijke rassen één nadeel: het aroma is minder uitgesproken. Dit wil niet zeggen dat de vruchten niet goed smaken, de smaak is nog steeds voldoende, doch duidelijk minder uitgesproken dan van de oudere Russische rassen. Net als de bij de overige vrouwelijke rassen vallen de rijpe vruchtjes helaas gemakkelijk van de plant.

De planten gaan enkele jaren na het planten wit-roze bladverkleuring vertonen.

Het ras 'Vitakola' is sinds het voorjaar van 2012 in FruitLent aanwezig. Deze moet nog op een definitieve plaats worden uitgeplant. Te zijner tijd kunt u hier foto's zien en zal de beschrijving verder worden uitgebreid.

 

Tweeslachtige rassen:

Annikka

Dit ras is in de jaren '70 van de vorige eeuw in Finland geselecteerd uit zaailingen waarvan de zaden afkomstig waren uit het Verre Oosten.

'Annikka' wordt door de Finnen beschreven als de enige zelfbestuivende Siberische mini-kiwi, waardoor er maar één plant nodig is om vruchtzetting te verkrijgen (van het Poolse ras 'Dr. Szymanowski' wordt echter ook beweerd dat deze zelfbestuivend is). De vruchtjes van 'Annikka' worden middelgroot (1 - 2 cm), heldergroen en goed van smaak.

De planten hebben enige witte / roze bladverkleuring en zijn (zoals alle Siberische mini-kiwi's) zeer winterhard.

In FruitLent is sinds het voorjaar van 2015 een plant van 'Annikka' aanwezig. Deze staat nog in een pot en moet nog op een definitieve plek worden uitgeplant. Te zijner tijd zullen hier extra foto's worden toegevoegd en zal de beschrijving verder worden uitgebreid.

Dr. Szymanowski

Dit ras zou afkomstig zijn uit Polen. Het zou gaan om een vrouwelijk ras met enige tweeslachtige kenmerken, waardoor deze zichzelf zou kunnen bestuiven. In hoeverre dit juist is, is niet met zekerheid te zeggen: veelal wordt dergelijke informatie immers (via internet) overgeschreven uit één bron en gaat het vervolgens een eigen leven leiden.

De planten hebben enige witte / roze bladverkleuring. De bloemen van 'Dr. Szymanowski' lijken op die van een zuiver vrouwelijk ras. De kleine donkergroene vruchtjes hebben een goede smaak.

In FruitLent is sinds het voorjaar van 2012 een plant van 'Dr. Szymanowski' aanwezig. Deze staat nog in een pot en moet nog op een definitieve plek worden uitgeplant. Te zijner tijd zullen hier extra foto's worden toegevoegd en zal de beschrijving verder worden uitgebreid.

bloemen van de Siberische mini-kiwi 'Dr. Szymanowski'   vruchtjes van de Siberische mini-kiwi 'Dr. Szymanowski'   vruchtjes van de Siberische mini-kiwi 'Dr. Szymanowski'    
blad van de Siberische mini-kiwi 'Dr. Szymanowski'   bladeren van de Siberische mini-kiwi 'Dr. Szymanowski'        

 

Mannelijke rassen:

Adam

'Adam' is een mannelijke selectie welke door Szczepan Marczynski van Container Nursery Clematis uit Pruszków (Polen) sinds 2001 onder deze naam op de markt wordt gebracht. De moederplant van dit ras bevindt zich in het Arboretum Nový Dvůr nabij Opava (Tsjechische Republiek).

Het gaat om een mannelijk ras met een sterke witte / roze verkleuring van de bladeren, waardoor dit ras een hoge sierwaarde heeft. De planten geven bovendien veel mannelijke bloemen en zijn daardoor geschikt als bestuiver voor vrouwelijke Actinidia kolomikta rassen.

'Adam' is overigens moeilijk te onderscheiden van andere mannelijke selecties die speciaal voor de sier in de handel zijn.

In FruitLent is sinds het voorjaar van 2012 een plant van 'Adam' aanwezig. Deze staat nog in een pot en moet nog op een definitieve plek worden uitgeplant. Te zijner tijd kunt u hier foto's zien en zal de beschrijving verder worden uitgebreid.

Vladda

'Vladda' is een mannelijke selectie welke werd geselecteerd door de bekende Belgische Actinidia-verzamelaar, Christian de Kezel uit Sint-Amandsberg (Oost-Vlaanderen). Hij ontving in 1984 zaden van Actinidia kolomikta uit de botanische tuin van Vladivostok. In die tijd was deze soort hier nog nagenoeg onbekend en voor het uitbreiden van zijn Actinidia-verzameling was Christian de Kezel dus aangewezen op de toen nog moeilijk toegankelijke Sovjet-Unie. Uit de ontvangen zaden selecteerde hij een vrouwelijk ras dat hij de naam 'Vladdy' gaf. Deze mannelijke selectie verkreeg de naam 'Vladda'. De vrouwelijke selectie 'Vladdy' is overigens niet in FruitLent aanwezig.

'Vladda' blijkt een waardevolle bestuiver te zijn voor vrouwelijke rassen, omdat deze rijkelijk bloeit en een lange bloeiperiode heeft: deze bloeit reeds voor het openen van de eerste vrouwelijke bloemen en nog een week na het openen van de laatste vrouwelijke bloemen. De bloemen komen in trosjes van 1 tot 3 stuks.

De planten van 'Vladda' gaan reeds zeer snel bloeien, gewoonlijk al het eerste jaar na het stekken. De bladeren van 'Vladda' hebben een minder uitgesproken witte / rozerode bladverkleuring in vergelijking tot de mannelijke selecties die speciaal voor de sierwaarde in de handel zijn.

In FruitLent is sinds het voorjaar van 2010 een plant van 'Vladda' aanwezig. Deze staat nog in een pot en moet nog op een definitieve plek worden uitgeplant. Te zijner tijd kunt u hier meer foto's zien en zal de beschrijving verder worden uitgebreid.

mannelijke bloemen van de Siberische mini-kiwi 'Vladda'   mannelijke bloemen met wit gekleurd blad van de Siberische mini-kiwi 'Vladda'        
mannelijke bloemen van de Siberische mini-kiwi 'Vladda'   mannelijke bloemen van de Siberische mini-kiwi 'Vladda'